estherhugenholtz: Feminism, gender and religion (Tefillin Barbie)

"B'chol levav'cha - met heel het hart"
Mitzvot voor een modern Jodendom

Vierde aflevering van een reeks video's over mitzvot vanuit traditioneel-, liberaal- en progressief-Joods perspectief.

Deze aflevering, 'talliet en tzitzit' is de de eerste van een drie-delige serie over de 'mannen mitzvot': het dragen van talliet (gebedskleed) en tzitzit (de schouwdraden aan het gebedskleed), het leggen van tefillien (gebed
sriemen) en talmoed thora, het 'lernen' van de traditionele Joodse teksten

Talliet en tzitzit from Esther Hugenholtz on Vimeo.

In deze mini-sjioer ('Joodse les') leg ik uit wat de oorsprong en de diepere betekenis is de talliet. In dit filmpje wordt dieper ingegaan op de symboliek en betekenis van de talliet vanuit het perspectief van de Thora en Talmoed. Vervolgens krijgt de kijker uitleg over wat de traditie zegt over vrouwen die deze mitzvah op zich nemen.


Foto: Dave Middleton


Tot slot volgt er een korte instructievideo hoe men de talliet omslaat met de bijbehorende beracha en wordt de sjioer afgesloten met een bespiegeling over de spirituele betekenis van de talliet.

Meer achtergrond over de mitswa van tsitsit )
estherhugenholtz: Me (Default)
"B'chol levav'cha - met heel het hart"
Mitzvot voor een modern Jodendom

Tweede aflevering van een reeks video's over mitzvot vanuit traditioneel-, liberaal- en progressief-Joods perspectief.

Deze aflevering, 'Challe maken en nemen' is de de tweede van een drie-delige serie over de 'vrouwen mitzvot': Sjabbat kaarsen aansteken, challe bakken en nemen en het maandelijkse bezoek aan het mikwe (ritueel bad).


Challe maken from Esther Hugenholtz on Vimeo.

In deze mini-sjioer ('Joodse les') leg ik uit wat de diepere betekenis is van het maken en nemen van challe, het sjabbatsbrood. De mitswe van challe maken refereert niet alleen naar het gevlochten brood zelf maar ook naar het afzonderen van de 'challe', een deel van het deeg als symbolisch dankoffer. Vervolgens krijgt de kijker uitleg over en een demonstratie van verschillende vlechttechnieken. Tot slot volgt er een persoonlijke reflectie.

(Het eindproduct uit het filmpje - de challe afgebakken! foto: Dave Middleton)
 

De mitswe van challe nemen uit Thora:
Bemidbar (Numeri) 15:17-21

"De Eeuwige zei tegen Mosjé: ‘Zeg tegen de Israëlieten: "Wanneer jullie eenmaal in het land zijn waar ik je naartoe breng, en van de opbrengst van de akkers eten, schenk dan een deel ervan aan de Eeuwige. Maak van het eerste deeg een brood en sta dat af, zoals je ook na het dorsen een deel van je graan afstaat. Van je eerste deeg moet je iets afstaan aan de Eeuwige, jullie en alle komende generaties."

U kunt hieronder de beracha (zegenspreuk) over het nemen van challe lezen die in de video genoemd wordt:

בָרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵֽינוּ מֶֽלֶךְ הָעוֹלָם, אֲשֶׁר קִדְּשָֽׁנוּ בְּמִצְוֹתָיו, וְצִוָּֽנוּ לְהַפְרִישֹ חַלּה מִן הָעִסּה

Baroech ata Adonai, Elohénoe melech haolam, asjer kidsjanoe bemitswotav wetsiwanoe lehafrisj challa min haisa.

Geprezen bent U, Eeuwige onze God, Koning van tijd en ruimte, die ons leven heiligt met Zijn voorschriften en die ons opdraagt challe te nemen van het deeg.

De laatste aflevering zal gaan over het (maandelijks) gebruik van het mikwe. Daarmee zal de driedelige serie over 'vrouwen mitzvot' worden afgesloten.

Vervolgens zal er een miniserie verschijnen over wat traditioneel werd gezien als 'mannen mitswot' en hoe mannen en egalitair-Joodse vrouwen deze mitswot zich eigen kunnen maken: tzitzit (talliet), tefillien en talmoed thora.
estherhugenholtz: Me (Default)
"B'chol levav'cha - met heel het hart"
Mitswot voor een modern Jodendom

Eerste aflevering van een reeks video's over mitswot vanuit traditioneel-, liberaal- en progressief-Joods perspectief.

Deze aflevering, 'Sjabbat kaarsen' is de eerste van een drie-delige serie over de 'vrouwen mitswot': Sjabbat kaarsen aansteken, challe bakken en nemen en het maandelijkse bezoek aan het mikwe (ritueel bad).




In deze mini-sjioer ('Joodse les') leg ik uit wat de diepere betekenis is van het aansteken van de Sjabbat kaarsen plus een persoonlijke reflectie. Vervolgens volgen er instructies voor hoe men de kaarsen dient aan te steken.
 


foto: Dave Middleton

U kunt hieronder de beracha (zegenspreuk) over de kaarsen lezen die in de video genoemd wordt. De beracha is te vinden op blz 378 van 'Seder Tov Lehodot', de sidoer (gebedenboek) van het
Nederlands Verbond voor Progressief Jodendom.
 
 

בָרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵֽינוּ מֶֽלֶךְ הָעוֹלָם, אֲשֶׁר קִדְּשָֽׁנוּ בְּמִצְוֹתָיו, וְצִוָּֽנוּ לְהַדְלִיק נֵר שֶׁל שַׁבָּת.

Baroech ata Adonai, Elohénoe melech haolam, asjer kidsjanoe bemitswotav wetsiwanoe lehadlik ner sjel Sjabbat.

Geprezen bent U, Eeuwige onze God, Koning van tijd en ruimte, die ons leven heiligt met Zijn voorschriften en die ons opdraagt de Sjabbatlichten te ontsteken.


Vervolgens zal er een miniserie verschijnen over wat traditioneel werd gezien als 'mannen mitswot' en hoe mannen en egalitair-Joodse vrouwen deze mitswot zich eigen kunnen maken: tzitzit (talliet), tefillien en talmoed thora.

De volgende twee afleveringen zullen gaan over het maken en nemen van challe (sjabbatsbrood) en over het (maandelijks) gebruik van het mikwe. Daarmee zal de driedelige serie over 'vrouwen mitzvot' worden afgesloten.

J Street

Feb. 14th, 2010 09:36 am
estherhugenholtz: Me (Default)


 
Het fenomeen J Street - een nieuwe Joods Amerikaanse pro-Israël/pro-vrede organisatie - is ook mij niet ontgaan!

Deze nieuwe organisatie hoopt op de golf van recentelijk Obama-optimisme een doorbraak in het vredesproces in het Midden Oosten te bewerkstellingen.

Voor 'Kol Mokum' - het kwartaalblad van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam heb ik een artikel geschreven over de opkomst van J Street. Hier is ook een klein interviewtje met een J Street medewerkster in verwerkt.

U kunt het artikel
hier openen en downloaden als PDF.
estherhugenholtz: Columns W!J (W!J logo)
Op de website van W!J is er weer een nieuwe column van mijn hand te vinden.

Het thema van deze maand is 'lotsverbondenheid'. Omdat december samenvalt met Chanoeka, kijk ik naar hoe lotsverbondenheid, solidariteit en onafhankelijkheid vertegenwoordigd zijn in het Chanoeka verhaal.





"Terwijl in Amerika en Nederland overal uitbundige kerstversiering opgehangen wordt (ook de ranke palmbomen moeten het ontgelden hier in Los Angeles), bereiden joden zich in december voor op Chanoeka, het lichtjesfeest... lees hier verder"

Sexy Time?

Nov. 15th, 2009 10:13 am
estherhugenholtz: Reading, book reviews (Book)
I must admit; some things are remarkably Dutch about me and one of those things is my complete happiness to discuss sexual matters in a spirt of openness. (Although I suspect that having both parents in the mental health industry might have had something to do with that too - I was reared on Freud).
So, I was excited to hear about the project of a former schoolmate (and future colleague, God willing) of mine:
Rabbi Danya Ruttenberg. She had edited Yentl's Revenge and written her own book Surprised by God before bringing to light (as we say in Hebrew) her latest (editorial) work: The Passionate Torah.



As soon as this anthology of essays discussing Judaism and sexuality came out, I rushed to the library to read it.
As suggestive as the sexy cover with the ketubah hanging over the unmade bed is, be not mistaken: 'sexy' doesn't begin to describe this intelligent and cutting-edge anthology with its stellar contributors.
'The Passionate Torah''s sex-appeal is not steeped in graphic depictions of eroticism but rather in rigorous and daring scholarship. Divided in three sections according to the Buberian worldview of relationships (I-It, I-Thou and We-Thou), the various contributors write about anything. From a fresh approach to hilchot niddah/family purity laws, winding through controversial discussions on the eroticism of Jew-Gentile relationships, to a reconstruction of a progressive form of tzniut (modesty). Other topics ranged from prostitution, the Sotah trial as rabbinic pornography, queer theology and masturbation. 

Although the book is not as sexy as the cover suggests, it is tantalizing in its courage to 'go there' and discuss issues that are taboo, villified or just plainly misunderstood. Some of the stellar contributors are Jay Michaelson, (female Orthodox) Rabbi Haviva Ner-David and Rabbi Elliot Dorff.
Pieces that really had me riveted was "Queering God, Torah and Israel" by Jay Michaelson as he constructed a more gender-fluid and queer theology understanding God to be the biggest dragqueen and gender-bender of them all. Not only is this liberating to GLBT people but also helpful to heterosexuals who would like to expand their experience of gender and the Divine.
Danya Ruttenberg's piece "Towards a New Tznïut" was both brave and innovative in her insistence of addressing subject matter that has traditionally been the jurisdiction of Orthodoxy (and men). With great sensitivity to women, their bodies and self-images, Ruttenberg crafts a new vision of dressing with self-love and self-respect.
In terms of theoretical discussion for practical application, Haviva Ner-David lowers the threshold on the ancient mitzvah of mikveh and Family Purity by offering alternative readings and practices helpful to non-Orthodox Jews.
Finally the book closes in a vein of Messianic hope with Arthur Waskow's "Eden for Grown Ups" in which he cites the Song of Songs as a new ethic and eros helping us to understand our relationship to our sexuality, our planet and to the Divine.

"The Passionate Torah" is a beautifully crafted and balanced piece of work that manages to combine inclusivity with an engagement of traditional Jewish texts and traditions. As a traditionally-observant but progressively-minded Jew, it was heartening to read essays on gender and queer issues side by side studies of Talmudic passages and ancient observances.
In conclusion, I have high praise for "The Passionate Torah", which should be a must-read for every (formal or informal) student of Judaism. However, a mild critique remains. As I read the various essays, I sometimes found myself a little resistant to the (righteous) indignation the writers brought to our ancient texts. Maybe I am overly apologetic (or helplessly naive) in my reading of Biblical or Talmudic texts, or maybe I take a feminist worldview for granted, but I felt that I did not really need that anger. I didn't find that anger conducive to the reading of the book and found it a little distracting: don't we all know by now that most of Jewish (and human) history is patriarchal? I am far more interested in finding a way of overcoming that and making women and men love themselves, each other and Judaism within their own (denominational) framework and terms.

Apart from this mild critique, "The Passionate Torah" is a wonderful book. I also think it would be great if it could have a companion volume in which the abstract discussions of this volume are illustrated by real life experiences and examples--this would help these discussions come to life in rich and meaningful ways.  

All in all, this book is worth your time and money and skillfully balances modernity and tradition--no easy feat. Sexy? That it is not. But it's title is accurate in one regard: this book will make you passionate about Judaism. And dare I say it? That's sexy.
estherhugenholtz: For discussing Torah and mitzvot (V'ahavta)

Alle begin is moeilijk.

Als kind zijn we allemaal met deze tegeltjeswijsheid opgevoed. Toch verwachten we dat we op een gegeven moment in ons leven als volwassenen moeilijke beginfases achter ons kunnen laten. We voegen ons naar vertrouwde ritmes in een wereld waarin we ons competent en onafhankelijk kunnen opstellen. We zijn gewend aan de luxe van zelfbeschikking. We weten hoe de dingen moeten; autorijden, een computer gebruiken, een bankrekening beheren.
Maar wat als je als volwassene alles opnieuw moet leren, vanaf een ultiem nulpunt?
Ik weet nog dat ik als tienjarig meisje op een familievakantie naar Marokko een bevreemdende ervaring had. Hoewel ik nog jong was, was ik al zo gewend aan functioneren in een geletterde wereld dat ik mij bijzonder gedesoriënteerd voelde in een land waar ik het Arabische schrift niet kon lezen.

Arabisch kan ik nog steeds niet lezen maar Hebreeuws inmiddels wel. Ook daarheen was de weg niet vanzelfsprekend en ik weet nog als de dag van gister dat ik met samengeknepen oogjes staarde op mijn leerboekje met het alefbet (Hebreeuwse alfabet) en in de siddoer (het gebedenboek).

Gelukkig kan ik mij troosten dat ik niet de enige ben die met samengeknepen oogjes op het alefbet heeft zitten zwoegen. Rabbi Akiva (ca. 50 - 135 v.d.g.j.), een van de grootste rabbijnen en geleerden in het antieke rabbijnse Jodendom, is ook van ver gekomen. Midrasj Avot deRabbi Natan vertelt:


"Wat was het begin van Rabbi Akiva?... hij was veertig jaar en hij had nog niets geleerd. Een keer stond hij bij de opening van de waterput en toen zei hij, ‘wie heeft deze steen geslepen?’ Ze zeiden tegen hem, ‘het water dat constant over de sleen heen glijdt’. Ze zeiden tegen Akiva, leer je geen Torah? [In de Tora staat immers geschreven:] ‘water doet steen slijten’ (Job 14:19). Onmiddellijk formuleerde Akiva een a fortiori redenering voor zichzelf: ‘zoals dat een zacht iets een hard iets kan slijpen, kunnen de woorden van Tora die zo hard als ijzer zijn mijn hart van slechts vlees en bloed graveren.’ En meteen vertrok hij om Tora te leren.   

Hij ging met zijn zoon bij de leraren van de kinderen zitten. Hij zei tot hem, ‘rabbi, onderwijs mij.’ En Akiva greep de bovenkant van zijn tablet [schrift] terwijl zijn zoon de andere kant greep. En de leraar schreef voor hem het alefbet [alfabet] en hij [Akiva] leerde het. Van alef tot tav leerde hij het alefbet. Daarna leerde het de Torat Cohaniem (het boek Leviticus) en daarna leerde hij de hele Tora. Hij ging en zetelde zich voor Rabbi Eliëzer en Rabbi Jozua  en hij zei tot hen, ‘Rabbi’s, leer mij een voorproefje Misjna.’ En toen zij hem één halacha leerde ging hij in zijn eentje zitten en zei hij tot zichzelf, ‘waarom staat deze alef geschreven? En waarom staat deze bet geschreven? Waarom wordt dit zo gezegd?’ Hij kwam terug en daagde hen uit [zij wisten niet hoe zij hem moesten antwoorden].

En Rabbi Sjimon ben Elazar zei, ‘ik zal je een verhaal vertellen: waar lijkt deze kwestie op? [Het lijkt op] een steenhouwer die op een dag in de bergen steen aan het houwen was. Hij nam zijn bijl in zijn hand en zat op de top van de berg en begon in de steen in kiezeltjes te hakken. Mensen kwamen en vroegen, wat ben je aan het doen? Hij zij, waarlijk ben ik ze [de stenen] aan het ontwortelen [verwijderen] en gooi ik ze in de rivier de Jordaan. Ze zeiden tegen hem, je kan toch niet de hele berg omhakken? De steenhouwer ging door met houwen tot hij bij een grote steen kwam. Hij groef er onder, groef hem uit en wierp hem in de Jordaan. Hij zei tot de rots, ‘dit is niet je plaats, nee, dat is je plaats.’ Zo was het ook met wat rabbi Akiva deed bij de rabbijnen. [Hij ‘ontwortelde’ Tora en stelde nieuwe vragen met een frisse blik]” (mijn vertaling)

Dit verhaal is voor iedereen die als volwassene aan een nieuwe studie, baan of andere uitdaging begint. Als ik op mijn rabbinale opleiding zit te zwoegen op een moeilijk stuk tekst of Talmoed en voor de zoveelste keer woorden in het woordenboek op zoek hoef ik alleen maar aan rabbi Akiva te denken. Dan moet ik vanzelf glimlachen. Niet alleen is het mogelijk om zelfs vanuit het nulpunt te leren maar kal v’chomer (sterker nog) is het mogelijk om als nieuwe leerling met een frisse blik te excelleren en iets nieuws en waardevols toe te voegen. Wie weet wat voor een kunstwerk je vormgeeft. Kennis geeft moed. Dus laat je niet ontmoedigen.

Voor hen die op latere leeftijd hun weg naar de Joodse gemeenschap vinden is de boodschap dan ook duidelijk. Akiva was ooit een nederige schapenhoeder totdat hij zijn ABC leerde. Hoe intimiderend de eerste stappen ook lijken (de eerste keer naar sjoel, de eerste keer Hebreeuws leren, de eerste keer kiddoesj maken, de eerste keer de siddoer ter hand nemen, de eerste keer Pesach vieren…) wordt het geheel een stukje minder eng in de wetenschap dat velen je voor zijn gegaan. Want zelfs Akiva heeft zijn ABC moeten leren. Houd moed en behoud je relativeringsvermogen en koester je creativiteit en begin dan gewoon bij de A.  
 

estherhugenholtz: Writing (Writing)
Deze post is de eerste in een series over Joodse websites. Het is de bedoeling om (Amerikaanse en Engelse) Joodse websites te recenseren en daarmee toegankelijker te maken voor een Nederlands publiek.

De eerste website die ik graag wil bespreken is
My Jewish Learning. Zowel voor leek als "professionele" Jood (en Joods-geinteresseerde) is deze site een onmisbare bron van kennis. MJL bestaat al een hele tijd en de interface is dan ook door de jaren heen veranderd maar het concept is het zelfde. In wezen is het een portal die toegang geeft tot verschillende Joodse thema's. Thema's variëren van typisch Joodse recepten ("hoe maak je matzeballen soep?") tot theologische bespiegelingen op de Joodse visies op het hiernamaals.

Eén van de krachten van MJL is ook iets dat het initiatief uniek maakt. Het is zoals ze dat zo mooi zeggen in het Engels: interdenominational. Niet gebonden aan een bepaalde stroming, herbergt de website artikelen en lemma's van Orthodoxe, Conservative, Reconstructionist, Reform en Seculiere auteurs. Voor ieder wat wils dus en MJL slaagt er goed in om deze informatie op een resepectvolle en eerlijke manier over te brengen. Wat dat betreft acht ik MJL als één van de meest neutrale en objectieve Joodse websites die ik ken en dat is een groot compliment.
Een ander sterk punt van MJL is dat complexe concepten eenvoudig en toegankelijk worden weergegeven. Ideeën van beroemde Joodse denkers, schrijvers en rabbijnen worden met behulp van citaten samengevat in korte en leesbare artikeltjes. Ook wordt er een 'getrapt' systeem gebruikt: wil je iets leren over een bepaald onderwerp (bijvoorbeeld, kasjroet) dan kan je eerst de beginnersartikelen lezen en vervolgens doorklikken naar wat geavanceerdere lectuur.
Tevens is MJL een interactieve website: er staan fimpjes en clips op, o.a. van hoe je de Sjabbatkaarsen moet aansteken. Dit maakt de website bruikbaar voor jong en oud, beginneling en doorgewinterde 'lerner'.
Een derde pluspunt is dat MJL heel goed religieus en seculier Jodendom bij elkaar brengt. Er zijn veel artikelen te vinden over Zionisme, Joodse cultuur, Israëlische cultuur en Joods humanisme. Niet-religieuze Joden hoeven dus bij MJL niet in de kou te staan.

Twee kleine minpuntjes van MJL zijn de volgende: er zijn weinig tot geen hebreeuwse bronnen van primaire teksten (Bijbel, Talmoed, etc) en alles wordt in vertaling aangeleverd. Voor de geavanceerde student is dit een gemis. Ook vind ik de website esthetisch niet bijzonder; de blauw-witte interface is erg uitgekauwd en het design is niet spannend of bijzonder mooi.

Toch mogen deze kritische kanttekeningen de pret niet drukken. Voor Nederlandse lezers kan het Engels misschien af en toe een uitdaging zijn maar ik zou aanraden dat dit de Nederlandse lezer niet moet weerhouden om de website te bezoeken. MJL is een schatkist aan informatie. Of je nou een niet-Joodse scholier bent die gegevens moet verzamelen voor een spreukbeurt, of je nou een geinteresseerde Jood of Christen bent of zelfs wanneer je een rabbijn bent die even snel en overzichtelijk de bronnen en achtergronden van een bepaald thema wil weten (Ik zal verklappen dat ik de site als rabbinaal student zelf ook gebruik!) MJL heeft voor elk wat wils.

Ga dus gerust op onderzoek uit en laat jezelf heerlijk urenlang verdwalen op My Jewish Learning. Deze leuke, informatieve website maakt zijn belofte waar: je zal er altijd namelijk iets van leren.

Ship Ahoy!

Nov. 8th, 2009 11:19 am
estherhugenholtz: Writing (Writing)
As a Dutch Jew who has done a fair bit of sailing myself, Edward Kritzler's book "Jewish Pirates of the Caribbean" was a double treat for me.



Judaism, the Holy Inquisition, the upstart Republic of the Netherlands and... pirates?!
This volatile mix is cemented into Kritzler's tour-de-force historical account that you simply can't put down once you've picked it up.

"Jewish Pirates of the Caribbean" maps out the journeys of intrepid Sephardi Jewish travelers: first as merchants and then later also as 'privateers' (pirates). Initially forced into the New World by the Inquisition, these Jews - as Kritzler puts it - carved out a niche for themselves in a hostile world. Kritzler, a Jewish Jamaican
historian and author, colorfully describes the Jews' momentous trek from being Spanish conversos (crypto-Jews) who followed Columbus in his wake to finding citizenry in the Republic of the Netherlands and England.

This beautifully-crafted book is an absolute page-turner and makes delicious (Shabbat) reading. The writing is gripping and there's the added bonus of infotainment; after all you pick up a chunk of Western history along the way. Kritzler's easy writing doesn't betray his rigorous scholarship (pages and pages of footnotes in the back). The book presents an engaging and educational account of the Age of Discovery and of the role of piracy. Not as peripheral as we are inclined to believe, pirates were cunning and entrepreneurial and were important actors during this historical epoch. Without wanting to romanticize the crueller aspects of piracy, the privateers did sometimes sow the seeds for proto-communalist or democratic structures (it is the
red flag raised on mutinous ships that became the symbol of Socialism) in their challenging of autocratic regimes.

Of course, none of this is entirely new to the reader. What is new and even inspirational to the reader is the Jewish role in all of this. Although it is well-known that Jews established themselves in the New World from early on, their role in privateering had not been much elucidated. To read about Jews who were unafraid to take destiny into their own hands and to stand up to the oppression they faced through courage, faith and wit is more than inspirational and is a story that can't be told often enough. Frankly, it will change your perception of Jews in the late Medieval, early Modern period.
The brilliance of Kritzler's book is that one is made to feel entirely sympathetic to the lot of the Jewish pirates (and merchants) even if they acquired their wealth and freedom through deceit and even violence. One cannot help but rebelliously feel solidarity in this sweeping saga pitted against the forces of bigotry.

My only real criticism of the book is both historical and political in nature. As sympathetic as I found the account of the Jewish rogue traders and sojourners, as lacking I found the account towards other minorities who suffered with (or sometimes even at the hands of) the merchants and pirates. The book mentions very little about the position and treatment of women and women only feature in the wings as prostitutes or wives. Also, lower class workers and immigrants into the New World receive very little treatment. More importantly, the book almost circumvents the issue of slavery and colonialism. Yes, the book mentions the maltreatment, abuse and annihilation of both Native Caribbean/American and imported African populations but only as a footnote in the greater Jewish narrative. Essentially, the spectular story in the book is the story of the elite. A repressed elite, but still an elite often commanding huge wealth needed to sway their fate.

This bias in the book bothered me on two levels: as an anthropologist, I don't find it a fair representation of facts. The stories of slaves and 'Indians' are just as relevant (if not more relevant) in how history was shaped. And as a Jew it made me uncomfortable: our suffering should immediately generate a concern for the sufferings of others. 
Jews, just like non-Jews at the time, were slave-traders and sometimes even owners. Fine ships, glittering gold and silver mines, grand houses, luxurious fabrics and spices that so evocatively illustrate this era in the book were produced by the blood, sweat and tears of these slaves. I don't think the author purposely or callously side-stepped this issue but it would have made the book all the richer, more nuanced and truly morally relevant if Kritzler would have made those connections.

Apart from this criticism, the book is simply a wonderful read: an incredible journey into a world both magical and real.
If you are interested in Caribbean and American history, in Judaism or simply in the guts 'n glory of the pirate world, this book is for you.
In short, pick up a copy and say arrrr!

Profile

estherhugenholtz: Me (Default)
Esther Hugenholtz

January 2011

S M T W T F S
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425 26272829
3031     

Syndicate

RSS Atom

Most Popular Tags

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Sep. 20th, 2017 06:21 pm
Powered by Dreamwidth Studios